Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji
W dniu 4 grudnia 2000 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję 55/61, zgodnie z którą zapadła decyzja o rozpoczęciu prac nad stworzeniem samodzielnego aktu prawnego przeciwko zjawisku korupcji o międzynarodowym zasięgu. Powołano Komitet ad hoc do negocjacji konwencji przeciwko korupcji. Komitet ad hoc obradował w Wiedniu przez dwa lata (2002-2003). W skład Komitetu weszli przedstawiciele państw - członków Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Komitet ad hoc obradował w Wiedniu przez dwa lata (2002-2003). W skład Komitetu weszli przedstawiciele państw - członków Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Ostateczny tekst Konwencji przyjęty został podczas ostatniej - siódmej sesji Komitetu, która odbyła się w dniach 29 września - 1 października 2003 r.
Konwencja zawiera prócz preambuły:
I. Przepisy dotyczące postanowień ogólnych w tym definicji, zakresu stosowania i ochrony suwerenności;
II. Przepisy dotyczące środków ochrony odnoszących się zarówno do sektora publicznego, jak i prywatnego w tym związanych z praniem pieniędzy;
III. Regulacje związane z kryminalizacją, sankcjami, środkami zaradczymi oraz zajęciem i przepadkiem, jurysdykcją, odpowiedzialnością osób prawnych, ochroną świadków i ofiar oraz środkami prawnymi obejmujące między innymi przekupstwo krajowych i zagranicznych funkcjonariuszy publicznych, handel wpływami, nielegalne wzbogacenie oraz łapownictwo w sektorze prywatnym, pranie środków pochodzących z przestępstwa, tajemnicę bankową, rekompensatę za szkody, współpracę organów ścigania;
IV. Zasady dotyczące współpracy międzynarodowej zawierające przepisy regulujące kwestie ekstradycji, przekazywanie osób skazanych, wzajemną pomoc prawną, przekazywanie dochodów z przestępstwa, wspólne postępowania karne oraz specjalne techniki śledcze;
V. Przepisy dotyczące zwrotu środków obejmujące zapobieganie, wykrywanie oraz przekazywanie nielegalnie uzyskanych środków, środki w celu bezpośredniego zwrotu mienia, współpraca międzynarodowa dla celów przepadku, zwrot i dysponowanie środkami, oraz regulacje odnośnie jednostek wywiadu finansowego;
VI. Zasady dotyczące pomocy technicznej i wymiany informacji w tym gromadzenie, wymiana i analiza informacji na temat korupcji, szkolenia i inne środki;
VII. Mechanizmy dla celów implementacji Konwencji dotyczące Konferencji Państw Stron Konwencji;
VIII. Klauzule końcowe między innymi dotyczące podpisania i wejścia w życie Konwencji oraz poprawek, w których określono, że Konwencja wejdzie w życie dziewięćdziesiątego dnia po dacie złożenia 30 instrumentu ratyfikacji, przyjęcia lub przystąpienia do Konwencji.
Zgodnie z rezolucją ECOSOC 2002/9 (przyjętą w drodze konsensusu przez III Komitet ZO) - Konferencja Wysokiego Politycznego Szczebla w celu podpisania Konwencji NZ przeciwko Korupcji odbyła się w dniach 9 - 11 grudnia 2003 r. w Meksyku. Podczas tej konferencji w dniu 10 grudnia 2003 r. doszło do podpisania Konwencji przez Polskę.
Konwencja została ratyfikowana przez Polskę w dniu 15 września 2006 roku ( Dz. U. z 2007r., Nr 84, poz. 563).